***

Գարնանային նոր ծնված արևի տակ տաքանում եմ

Ինչպես մի ճանճ պատուհանի ապակուն գգված վայելում է տաք շողերը

Մինչև մեկը թրխկացնի ու վերջ.

«Խե՜ղճ ճանճ»,-տեսնե՞ս մեկը այդպես կասի, երբ հարվածի:

Տաքանում եմ մաս-մաս, քիչ-քիչ,

Բայց դե ցուրտ է, դեռ ամառ չէ:

-Առողջություն:

-Ներողություն:

Տեսնե՞ս ճանճերն էլ են փռշտում ,

Երբ մնում են ապակու վրա մի քիչ երկար

Ու մրսում են:

Իսկ հեռավոր հեռուներից

Շների հաչոցը ինչպես հարբած օձը

Գալիս է ու փաթաթվում ականջներիս

Կամ խառնվում մտքերիս…

Հաճելի է տաքությունը-վառարանի

Իսկ արևի՞.

-Ամառա՜յին արևի:

Ինչպես համբույրն է լինում

Սիրելիի կամ անսեր մեկի…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s